http://kousha.fotopages.com/ Thu, 24 Jul 2008 17:22:43 GMT Thu, 24 Jul 2008 17:22:43 GMT http://www.fotopages.com/images/rss_logo.gif http://shw.fotopages.com/ 40 60 کعبه زرتشت این ساختمان بسیار زیبا و مکعب شکل در دو قرن اخیر نام کعبه زرتشت را به خود گرفت زیرا خیال کرده اند که با آئین زرتشت ، پیامبر ایران باستان رابطه داشته است این در حالی است که چنین نبوده و این نام دارای سابقه تاریخی نیست و مانند تخت جمشید و نقش رستم از باورهای اسطوره ای گرفته شده است The Ka'ba-ye Zartosht (alt: Kaba-ye Zardusht, Kaba-ye Zardosht), meaning the "Cube of Zoroaster", is a 5th century BCE Achaemenid-era tower-like construction at Naqsh-e Rustam, an archaeological site just northwest of Persepolis, Iran. مهارت و دقتی که در برش و حجاری سنگهای حجیم سفید و مشکی این بنا به کار رفته استادی هنرمندان و سبک معماری دوران هخامنشی را به خوبی نمایان می سازد این بنا توسط مهاجمین نا آگاه به سختی آسیب دیده ولی در عین حال به عنوان یکی از مهمترین آثار تاریخی ایران مورد توجه می باشد The name Ka'ba-ye Zartosht probably dates to the 14th century, when many pre-Islamic sites were identified with figures and events of the Qur'ān or the Shāhnāme. The structure is not actually a Zoroastrian shrine, nor are there reports of it ever having been a pilgrimage site. The structure, which is a copy of a sister building at Pasargadae, was built either by Darius I (r. 521-486 BCE) when he moved to Persepolis, by Artaxerxes II (r. 404–358 BCE) or Artaxerxes III (r. 358–338 BCE). The building at Pasargadae is a few decades older. The wall surrounding the tower dates to Sassanid times. ارتفاع آن5/12 متر و هر یک از اضلاع آن25/7 متر طول دارد قسمت زیرین آن توپر ساخته شده اما در بالای ساختمان اتاقی با اندازه 5/2 در 5/2 متر وجود دارد کاربرد این اتاق موجب بحث و نظریه های زیادی شده است عده ای آن را آتشکده می دانند اما محل آن و بی نفوذ بودنش این فرضیه را مردود می سازد گروهی آن را محل نگهداری اسناد و کتب و یا حتی جای نگهداری جسد مومیائی شده شاهان پیش از ساختن و قرار گرفتن در آرامگاهشان می دانند که در آنجا به امانت گذاشته می شدند ولی پلکان بلند و سخت این بنا و محل تنگ آن این فرضیه را هم مردود می کند The square tower is constructed of white limestone blocks, that - unlike those of the sister building - are held in place by iron cramps. Mortar was not used in its construction. Each side of the building is 7.25 m wide. The 12.5 m high structure has a slightly pyramidal roof and stands on a 1.5 m high three-stepped plinth. Each face of the building is decorated with slightly recessed false windows of black limestone. The structure has a one square inner chamber, 5.70 m high and 3.70 m wide, access to which is through a doorway with a decorated lintel in the upper half of the tower. The chamber once accessible by a flight of steps, only the lower half of which has survived. The 1.70 m wide and 1.90 m high door was of solid stone that was originally firmly closed but has since disappeared. بهترین تعبیر آن است که این بنا را ابتدا جهت آرامگاه ساخته بودند ، ولی بعد که داریوش بزرگ نوع آرامگاه شاهی را از بنای ساختمانی به مقبره درون کوه تغییر می دهد این بنا به همین شکل باقی می ماند یک پلکان سی پله ای برای این بنا ساخته بوده اند که قسمت فوقانی آن توسط عده ای نا آگاه در طول دورانهای مختلف تاریخی و معاصر نابود گردیده است From a reference to fire altars in a Sassanid-era inscription on the building it was inferred that the structure was once a fire altar, or perhaps as an eternal-flame memorial to the emperors whose tombs are located a few meters away. This theory has however since been rejected since the lack of cross-ventilation would have soon choked the flame, and in any case, the author of the inscription is unlikely to have known the purpose of the building seven centuries after its construction. A later opinion suggested that both it and its sister building were safety boxes for the "paraphernalia of rule". Today, "most scholars" consider the structure to be an Achaemenid royal tomb, and it has been observed that both the Ka'ba-ye Zartosht and its sister building at Pasargadae "more closely correspond to the description of Cyrus the Great's tomb by Arrian (6.29) and Strabo (15.3.7) than does the monument in Pasargadae which is commonly attributed to this king . کتیبه ای طولانی در اطراف دیوار پائینی بنا نقش شده است این کتیبه به سه زبان پهلوی ساسانی ( پارسی میانه ) ، پهلوی اشکانی و یونانی حک شده است موضوع اصلی آن شرح حوادث تاریخی دوران شاپور یکم و به خصوص جنگ ایران و رم است در آن جنگ سه امپراتور رومی گردیانوس ، فیلیپ عرب و والرین به سختی شکست خوردند و والرین پس از اسارت در بیشاپور زندانی گشت کتیبه دیگر در زیر کتیبه شاپور یکم است و به زبان پهلوی اشکانی و در نوزده سطر به دستور کرتیر موبد موبدان نقش شده است . در این کتیبه کرتیر ضمن معرفی خود و القابش به شرح خدماتی که در راه دین زرتشت انجام داده می پردازد و از رسیدنش به جایگاه موبد بزرگ و دادور ( قاضی ) تمام کشور و سرپرستی معابدآناهیتا سخن می راند همچنین در این کتیبه از قتل عام مردم غیر زرتشت و نابود کردن نیایشگاه های غیر از آتشکده اشاره ای شده است The Sassanid-era wall surrounding the structure has four inscriptions dating to the 3rd century. The trilingual inscription ('KZ') of Shapur I (241-272) is on the eastern (Middle Persian text), western (Parthian text) and southern (Greek text) walls. A Middle Persian inscription of the high priest Kartir - the 'KKZ' inscription - is below Shapur's on the eastern wall. این بنا تا نیمه در خاک مدفون بوده و درحدود سال 1310 خورشیدی توسط اریخ اشمیت حفاری و نمایان شد نوشتار انگلیسی : ویکی پدیا http://kousha.fotopages.com/?entry=1624594 Tue, 22 Jul 2008 00:00:00 GMT نقش رستم نام یک پایگاه باستانی در استان فارس ایران است که یادمان‌هایی از عیلامیان، هخامنشیان و ساسانیان را در خود جای داده است. از جمله یادمان‌های نقش رستم می‌توان به آرامگاه چند تن از پادشاهان هخامنشی ( از جمله داریوش کبیر و خشایارشا )، نقش برجسته‌هایی از وقایع مهم دوران ساسانیان ( از جمله تاجگذاری اردشیر بابکان و پیروزی شاپور اول بر امپراتوران روم )، بنایی موسوم به کعبه زرتشت و نقش ‌برجسته ویران ‌شده‌ای از دوران عیلامیان اشاره کرد. نقش رستم در فاصله 6 و نیم کیلومتری از تخت جمشید واقع شده است و نام آن مانند نام‌های تخت جمشید، نقش رجب و بسیاری نام‌های مکان‌های تاریخی دیگر، وجه تسمیه تاریخی ندارد Naqsh-e Rustam (in Persian: نقش رستم Nāqš-e Rostām) is an archaeological site located about 7 km northwest of Persepolis, in Fars province, Iran. Naqsh-e Rustam lies a few hundred meters from Naqsh-e Rajab. The oldest relief at Naqsh-e Rustam is severely damaged and dates to c. 1000 BCE. It depicts a faint image of a man with unusual head-gear and is thought to be Elamite in origin. The depiction is part of a larger mural, most of which was removed at the command of Bahram II. The man with the unusual cap gives the site its name, Naqsh-e Rostam, "Picture of Rostam", because the relief was locally believed to be a depiction of the mythical hero Rostam. ************************************************************* آرامگاه چهار شاه هخامنشی در نقش رستم جای گرفته است. هر چهار آرامگاه شکلی صلیبی دارند و در دل کوه با ارتفاع قابل توجهی از سطح زمین قرار دارند Four tombs belonging to Achaemenid kings are carved out of the rock face. They are all at a considerable height above the ground. The tombs are known locally as the 'Persian crosses', after the shape of the facades of the tombs. The site is known as salīb in Arabic (صليب), perhaps a corruption of the Persian word chalīpā, "cross". The entrance to each tomb is at the center of each cross, which opens onto to a small chamber, where the king lay in a sarcophagus. The horizontal beam of each of the tomb's facades is believed to be a replica of the entrance of the palace at Persepolis. آرامگاه داریوش اول از بین چهار آرامگاه موجود، فقط این آرامگاه کتیبه دارد و تعلق آن به داریوش اول محرز است. در شاخه بالایی آرامگاه، شاه با لباس پارسی و کمان به دست بر روی سکویی سه پله ایستاده و در حال انجام مراسمی است که می‌تواند شاهی یا مذهبی باشد. تصویر فروهر یا به عقیده‌ای اهورا مزدا در بالای سر و پیشاپیش پادشاه قرار گرفته است و شاه دست خود را به علامت احترام رو به این تصویر گرفته. سی تن از نمایندگان قبایل مختلف تخت شاهی و سکوی سه پله روی آن را حمل می‌کنند در قسمت میانی آرامگاه حفره‌ای وجود دارد که ورودی آن مشابه درها و سرستون‌های هخامنشی در سنگ حجاری شده و نمایی از یک ساختمان مشابه ساختمان‌های تخت‌جمشید را نشان می‌دهد درون حفره‌ی آرامگاه سه اتاقک در دل کوه کنده شده است که در هر یک سه گور صندوق مانند قرار دارد. تمام این اتاقک‌ها و گورها خالی‌اند و احتمالاً توسط لشکر اسکندر غارت شده‌اند One of the tombs is explicitely identified by an accompanying inscription to be the tomb of Darius I آرامگاه خشایارشا این آرامگاه در سمت راست آرامگاه داریوش اول قرار گرفته و بجز فقدان کتیبه و برخی اختلاف‌های جزئی در نقش‌های برجسته، کاملاً مشابه آن آرامگاه است. از میان آرامگاه‌های چهارگانه مورد بحث، آرامگاه خشایارشا بهتر از همه حفظ شده است و جزئیات سنگ‌تراشی‌های آن سالم مانده‌اند معماری داخل حفره‌ی آرامگاه با آرامگاه داریوش اول تفاوت‌های اساسی دارد The other three tombs are believed to be those of Xerxes I (r. 486-465 BCE), Artaxerxes I (r. 465-424 BCE), and Darius II (r. 423-404 BCE) respectively. A fifth unfinished one might be that of Artaxerxes III, who reigned at the longest two years, but is more likely that of Darius III (r. 336-330 BCE), last of the Achaemenid dynasts. The tombs were looted following the conquest of the Achaemenid empire by Alexander the Great آرامگاه اردشیر اول این آرامگاه در سمت چپ آرامگاه داریوش اول واقع شده است و حجاری آن در مقایسه با دو آرامگاه پیشین بسیار بی‌دقت است آرامگاه داریوش دوم این آرامگاه غربی‌ترین (منتهی الیه سمت چپ) آرامگاه هخامنشی نقش رستم است و آن را به داریوش دوم منتسب می‌دانند ************************************************************* تاج‌گذاری اردشیر بابکان این یادمان در گوشه شرقی محوطه در ارتفاع دو متری از سطح زمین قرار گرفته و با توجه به کتیبه‌های آن به سه زبان قارسی میانه، پارتی و یونانی، صحنه‌ای را نشان می‌دهد که اردشیر بابکان (سمت راست) دارد حلقه شاهی را از اهورامزدا (سمت چپ) دریافت می‌کند؛ هم شاه و هم اهورامزدا سوار بر اسب‌اند و زیر پای اسب هرکدام یک نفر افتاده است. فرد زیر پای اسب اردشیر باید اردوان (آخرین شاه اشکانی) باشد و دیگری اهریمن The investiture relief of Ardashir I : The founder of the Sassanid Empire is seen being handed the ring of kingship by Ahura Mazda. In the inscription, which also bears the oldest attested use of the term 'Iran' (see "etymology of 'Iran'" for details), Ardashir admits to betraying his pledge to Artabanus V (the Persians having been a vassal state of the Arsacid Parthians), but legitimizes his action on the grounds that Ahuramazda had wanted him to do so. This is absolutely false. This image is a continuation of dynasties. It is a depiction of acheamanian king exchanging the ring of convenant with a Sassanid king. The statues are done in Modern Sassanid art form but the right statue has the features from Persopolis and the king on the left has a more modern depiction of a sassanid king. Persians have never had depiction for Ahura Mazda. ************************************************************* پیروزی شاپور اول بر امپراتوران روم این یادمان نزدیک به سطح زمین و در فاصله‌ی ده متری سمت چپ مقبره داریوش اول قرار گرفته است و شکست والرین و فیلیپ عرب از شاپور اول را نشان می‌دهد. کرتیر موبد بانفوذ عصر ساسانی پشت سر شاه قرار گرفته و مچ دست والرین در دست شاه است The triumph of Shapur I : This is the most famous of the Sassanid rock reliefs, and depicts Shapur's victory over two Roman emperors, Valerian and Philip the Arab. A more elaborate version of this rock relief is at Bishapur. بهرام دوم و درباریان او این یادمان سمت راست یادمان تاج‌گذاری اردشیر بابکان قرار گرفته و بر روی نقش برجسته دیگری قرار دارد که احتمالاً مربوط به عیلامیان است. در این یادمان بهرام دوم و همراهان او نقش بسته‌اند و بجز شاه بقیه به حالت نیم‌تنه حجاری شده‌اند The "grandee" relief of Bahram II (r. 276-293) : On each side of the king, who is depicted with an oversized sword, figures face the king. On the left stand five figures, perhaps members of the king's family (three having diadems, suggesting they were royalty). On the right stand three courtiers, one of which may be Kartir. This relief is to the immediate right of the investiture inscription of Ardashir (see above), and partially replaces the much older relief that gives Nashq-e Rostam its name. ************************************************************* نبرد بهرام دوم با دشمنان درست زیر آرامگاه داریوش اول یادمانی با دو صحنه جنگ قرار گرفته است که بخش پایینی آن مربوط به بهرام دوم و بخش بالایی احتمالاً مربوط به بهرام سوم است The two equestrian reliefs of Bahram II (r. 276-293): The first equestrian relief, located immediately below the fourth tomb (perhaps that of Darius II), depicts the king battling a mounted Roman soldier. The second equestrian relief, located immediately below the tomb of Darius I, is divided into two registers, an upper and a lower one. In the upper register, the king appears to be forcing a Roman enemy from his horse. In the lower register, the king is again battling a mounted Roman soldier. Both reliefs depict a dead enemy under the hooves of the king's horse. ************************************************************* به شاهی رسیدن نرسی سمت راست آرامگاه داریوش اول یادمانی قرار دارد که به شاهی رسیدن نرسی را نمایش می‌دهد. در این یادمان نرسی حلقه شاهی را از دست آناهیتا دریافت می‌کند The investiture of Narseh (r. 293-303): In this relief, the king is depicted as receiving the ring of kingship from a female figure that is frequently assumed to be the divinity Aredvi Sura Anahita. However, the king is not depicted in a pose that would be expected in the presence of a divinity, and it hence likely that the woman is a relative, perhaps Queen Shapurdokhtak. ************************************************************* جنگ‌های آذر نرسه و هرمز دوم این یادمان زیر آرامگاه اردشیر اول قرار دارد و دو صحنه جنگ را تصویر می‌کند The equestrian relief of Hormizd II (r. 303-309): This relief is below tomb 3 (perhaps that of Artaxerxes I) and depicts Hormizd forcing an enemy (perhaps Papak of Armenia) from his horse. Immediately above the relief and below the tomb is a badly damaged relief of what appears to be Shapur II (r. 309-379) accompanied by courtiers. ************************************************************* یادمان ناتمام سمت راست آرامگاه داریوش اول یادمانی ناتمام قرار دارد که ظاهراً عملیات ساخت آن به دلیل حمله اعراب و سقوط پادشاهی ساسانی نیمه‌کاره مانده است. در میان این یادمان، نوشته‌ای به خط نستعلیق و در بیست و چهار سطر به چشم می‌خورد که متن یک وقف‌نامه است و ارزش تاریخی ندارد مربوط به سال 1237 قمری ************************************************************* نوشتار از wikipedia 1387/04/15 http://kousha.fotopages.com/?entry=1604301 Sat, 05 Jul 2008 00:00:00 GMT استحکامات تل تخت تل تخت بر بلندای تپه ای که بر دشت پاسارگاد مسلط است و در حدود 6000 متر مربع وسعت دارد بنا شد ارتفاع آن از کف دشت 50 متر است که بخشی از آن را توسط بیست ردیف سنگ تراشیده شده به شکل دیواره ای در سه جانب آن درست کرده اند تا به شکل سکوئی برای ایجاد بناهای مختلف در آید آثار موجود در تل تخت را به چهار دوره نسبت داده اند دوره نخست شامل ایجاد دیواره های سنگی و بناهایی بر بالای صفه در زمان کورش بزرگ در حدود سال 540 پیش از میلاد مسیح دوره دوم بین سالهای 500 تا 280 پیش از میلاد مسیح در این دوره داریوش بزرگ بر صفه برج و باروی محکم برآورد و جانشینان وی بر آن افزودند دوره سوم بین سالهای 280 تا 180 پیش از میلاد مسیح این دوره که مربوط به زمان سلوکیان و پادشاهان محلی است که از این بنا به عنوان دژ استفاده می شده است و دوره چهارم که از آغاز دوره اسلامی است http://kousha.fotopages.com/?entry=1584988 Wed, 18 Jun 2008 00:00:00 GMT آرامگاه کمبوجیه یکی از آثار بسیار زیبا که به اوائل دوره هخامنشیان تعلق دارد بنای چهار گوش برج مانندی است که در دوران اسلامی به زندان سلیمان شهرت یافته است و اکنون تنها یک دیواره از آن باقی مانده است گروهی آن را مقبره کمبوجیه ، پسر و جانشین کورش و بعضی آن را آتشکده یا نیایشگاه می دانند برخی هم آن را گنج خانه کورش خوانده اند ولی احتمال اینکه آرامگاه کمبوجیه باشد بیشتر است این برج شبیه بنایی است که در نقش رستم قرار دارد و به نام کعبه زرتشت معروف است ارتفاع برج نزدیک به 14 متر و قاعده آن حدود 7در7 متر است که بر سکویی سه پله ای قرار داشته است . درِ ورودی این بنا در جهت شمال غربی تعبیه شده و نزدیک به 7/5 متر از سطح زمین ارتفاع دارد . یک پلکان 29 پله ای به اتاق بالای برج می رفته است درب برج طوری ساخته شده بوده که وقتی بسته می شده دیگر نمی توانسته باز شود و این نکته به آرامگاه بودن بنا نسبت دارد دیوارهای این برج از سنگ سفید و مرمر نما ساخته شده است ولی برای تزئین آن تعداد زیادی گودیهای کوچک مستطیلی شکل در ردیفهای منظم و نیز 10 عدد گودی پنجره مانند که ( پنجره کور ) نامیده می شوند در جوانب آن درآورده اند و این پنجره ها را با سنگهای سیاه قاب گرفته اند و در همین مورد بخوانید فعاليت‌هاي كشاورزي در 100 متري "تُل تخت" در پاسارگاد منجر به شناسايي و كشف "در سنگي" بزرگي شد. پژوهش‌هاي باستان‌شناسي اثبات مي‌كند اين در سنگي متعلق به آرمگاه كمبوجيه بوده و شواهد "در" حاكي از آن است كه آرامگاه كمبوجيه نيايشگاهي از دوره كوروش كبير است. «افشين يزداني»، باستان‌شناس بنياد پژوهشي پارسه ـ‌ پاسارگاد با اعلام اين مطلب به ميراث خبر گفت: «تخته سنگي كه از 5 قطعه سنگ شكسته تشكيل شده به ابعاد يك متر و 60 سانتي ‌متر، اسفند سال گذشته در حين فعاليت‌هاي كشاورزي در 100 متري تُل تخت پيدا شد و از آن زمان تا كنون مسكوت ماند تا مطالعات روي آن انجام شود. در همان زمان اين قطعه سنگ به سرعت به پژوهشكده پاسارگاد منتقل و مطالعات باستان‌شناسي روي آن آغاز شد.»50 سال پيش مرحوم سامي،‌ باستان‌شناسي كه روي دوره هخامنشي كار مي كرد، قطعه سنگ ديگري را كه شباهت زيادي به قطعه سنگ تازه كشف شده دارد در "تُل تخت" كشف مي‌كند. در همان زمان استروناخ، باستان‌شناس آمريكايي اين قطعه سنگ را متعلق به بناي منسوب به مقبره كمبوجيه يا به قول محلي‌ها بناي زندان مي‌داند و طرحي را به عنوان ورودي اين بناي نيمه ويران روي كاغذ پياده مي‌كند. بر اساس طرح استروناخ در ورودي مقبره كمبوجيه، از دو لنگه در سنگي كه هر لنگه 6 قاب مستطيل شكل دارد تشكيل شده است. همچنين در بالا و پايين هر 6 قاب، 3 عدد گل 12 پر كار شده است. يزداني در اين مورد گفت: «همان‌طور كه استروناخ نيز در زمان طراحي "در" آن را مشكوك دانسته بود، بايد گفت كه با كشف در سنگي جديد نظريه استروناخ اشتباه بوده است. با توجه به اين نمونه، ورودي آنچه مقبره كمبوجيه خوانده مي‌شود از دو لنگه در سنگي كه هر لنگه دو قاب مستطيل شكل به اندازه‌هاي 35 در 59 سانتي‌متر كه در بالا و پايين 3 عدد گل 12 پر دارد، تشكيل شده است.»وي افزود: « در قسمت بالاي اين سنگ كه ورودي بنا را تشكيل مي دهد، يك حاشيه تزئيني وجود دارد كه عناصر آن براي نخستين بار در هنر پاسارگاد ديده مي‌شود. اين عناصر شامل يك رديف تزئين معروف به دوك و مهره است و در بالا رديف ديگري به نام تزئين تخم مرغي شكل دارد. »به گفته يزداني، ويژگي‌هاي بازسازي ارائه شده توسط هيات باستان‌شناسي پارسه ـ پاسارگاد بيانگر آن است كه ارتفاع هر لنگه در 175 سانتي‌متر بوده است.آثار تزئيني از جمله ويژگي‌هاي هنر پاسارگاد است كه در هنر تخت‌جمشيده ديده نمي‌شود و به خوبي بيانگر ارتباط هنر پاسارگاد با مناطق غربي امپراطوري هخامنشي است.اين بازسازي نشان مي‌دهد قطعه سنگ تازه يافت شده با توجه به شيوه ساخت، يك ورودي جايگزين به جاي ورودي دوره اصلي است. با توجه به آثار موجود روي بناي مقبره كمبوجيه و ارتفاع بازسازي شده، در بالا و پايين "در" فضاهايي به بلندي 4 سانتي‌متر به صورت خالي وجود داشته است كه امكان تهويه هواي اطاق بنا را به وجود مي‌آورده است.همچنين در بالاي گوشه قطعات به دست‌آمده برشي ديده مي‌شود كه به اعتقاد هيات باستان‌شناسي در بهبود تهويه هواي اطاق مثمر ثمر بوده است.در نوشته‌هاي بيستون آمده است پس‌از مرگ كمبوجيه، "گئومات" با ناميدن نام "برديا"، فرزند مقتول كوروش، قدرت دولت هخامنشي را به دست‌ مي‌گيرد و اقدام به تخريب نيايشگاه‌ها يا به زبان باستاني "آي‌دانه‌هاي" هخامنشي مي‌كند. داريوش به صراحت در كتيبه بيستون بيان مي‌كند كه پس‌از كشته شدن گئومات دروغي به دست وي اقدام به بازسازي نيايشگاه‌هاي تخريب شده مي‌كند. يزداني مي‌افزايد: «شواهد موجود در "در سنگي" به خوبي تاييد كننده بازسازي ورودي بنا در زماني پس از كوروش و تاريخ اوليه حكومت داريوش بزرگ است.» وي با استناد به اين موضوع و اين‌كه نمونه بناي منسوب به آرامگاه كمبوجيه در نقش رستم توسط داريوش ساخته شده است ، به ميراث خبر گفت: «از ميان سه گزينه مطرح شده براي كاربري اين بنا يعني آرامگاه كمبوجيه، محل نگهداري اسناد دودماني و آتشكده، با توجه به يافته‌هاي اخير اين بنا نيايشگاهي از دوره كوروش است.»يزداني اعلام كرد: «به زودي اين نظريه كه اكنون براي هيات باستان‌شناسي پاسارگاد به اثبات رسيده به صورت مقاله‌اي به چاپ مي رسد.»به اعتقاد وي شكل و كاربري اين بنا در زمان كوروش به اندازه‌اي مهم بوده كه داريوش نمونه مشابه آن را در نقش رستم مي‌سازد كه امروز به آن كعبه زرتشت گفته مي‌شود.مقبره كمبوجيه كه امروز آن را به عنوان آتشكده‌اي از دوره كوروش كبير معرفي مي‌كنند، اثري منحصر به فرد محسوب مي‌شود كه با نام بناي زندان در فهرست ميراث جهاني به ثبت رسيده است.اين بنا در مجموعه پاسارگاد و در مسير كاخ‌هاي اختصاصي و بارعام با تُل تخت واقع شده است http://hakhamaneshian1.blogfa.com/ http://kousha.fotopages.com/?entry=1578780 Fri, 13 Jun 2008 00:00:00 GMT کاخ عمومی پاسارگاد محل بنای این کاخ به گونه ای برگزیده شده است که از کاخ های اختصاصی جدا باشد وسعت کاخ 2472 متر مربع است و در محور شمال غربی - جنوب شرقی ساخته شده است مجموعه کاخ از چند بخش تشکیل گردیده است . یک تالار وسیع 8 ستونی در مرکز قرار دارد وسعت این تالار 705 متر مربع است و از کف سازی آن تنها بخش کوچکی بر جای مانده است ارتفاع تالار چنان بلند بوده است که چند متر از سقف ایوانهای اطراف بالا می زده است و در دیوار های بالایی آن روزنه هایی برای تابیدن نور به داخل تعبیه کرده بودند از 8 ستون این تالار تنها یک ستون هنوز پابرجاست و ارتفاع آن حدود 13 متر است زیر ستونها و سرستونهای تالار مرکزی از سنگ سیاه و قلمه ی ستونها از سنگ سفید ساخته شده است دیگر ستونهای تالار در زمان اتابکان برای ساختن مسجدی در اطراف آرامگاه کورش به آنجا منتقل شده بود که هم اکنون به محل اصلی بازگردانیده شده است تالار مرکزی از چهار درگاه به چهار ایوان ارتباط دارد . درگاه ها و ستونهای ایوان ها از سنگ سیاه بوده است در گاه شمال غربی ، با نقش پای انسان و عقاب به یک ایوان 16 ستونی ارتباط دارد درگاه شمال شرقی نیز به بزرگترین ایوان کاخ که 48 ستون داشته ارتباط دارد درگاه جنوب شرقی با نقش انسان ، ماهی و گاو به یک ایوان 16 ستونی راه دارد در این ایوان تنها یک جرز بر جای مانده است که یکی از کهن ترین کتیبه های میخی بر آن حک شده است این کتیبه به سه زبان پارسی باستان ، عیلامی و بابِلی نوشته شده و متن آن چنین است ((آدم کورش خشاینی به هخامنشی یه )) (( من کورش شاه هخامنشی ام )) درگاه جنوب غربی با نقش پای انسان و حیوان به ایوانی 28 ستونی راه دارد ظاهرا این نقوش درگاه ها از سنن آشوری و دیگر ملل الهام گرفته است ، اما ایرانیان به آنها معانی متناسب با روحیات و باورهای خود را می داده اند در دو سوی این ایوان دو اتاق وسیع قرار داشته است دو جرز جلوی این ایوان هنوز پابرجاست اما بخش بالایی که کتیبه داشته از بین رفته است این کاخ احتمالا پس از کاخ دروازه ( کاخ انسان بالدار ) ساخته شده است http://kousha.fotopages.com/?entry=1570728 Sat, 07 Jun 2008 00:00:00 GMT کاخ اختصاصی کورش بزرگ این کاخ در 1300 متری شمال غربی آرامگاه کورش قرار گرفته است و 3192 متر مربع زیر بنا داشته است طرح و جزئیات معماری آن یک بنای اختصاصی را معرفی می کند . بخشهای این کاخ عبارتند از یک تالار مرکزی و دو ایوان در غرب و شرق و دو محوطه باز در شمال و جنوب تالار مرکزی دارای دارای 30 عدد ستون در ردیفهای پنج و ششتایی بوده است با زیر ستونهای مکعبی دو پله ای که از سنگ سیاه و سفید تشکیل شده بوده اند و تزئینات بسیار زیبایی داشته بوده اند . قسمتهای بالائی ستونها از چوب بوده که روی آنرا گچ کاری با تزئینات گل و بوته ای و مارپیچ به رنگهای آبی و زرد و سفید و قرمز آراسته بودند . از نوع و جنس سرستونهای این تالار اطلاعی در دست نیست ده عدد جرز آجری مکعب شکل نیز در دو سمت تالار بوده است . این تالار دو در اصلی و دو در فرعی داشته است که همگی از سنگ سیاه بوده است . درهای اصلی به ایوانهای شمال غربی و جنوب شرقی راه داشته اند . ایوان جنوب شرقی که به ایوان تخت نیز معروف است ، داری 2 ردیف بیست تایی ستون بوده است جهت این ایوان رو به سوی باغ شاهی و آب نماهای سنگی بوده است . درست در مرکز این ایوان و رو به باغ جایگاه تخت مانندی از جنس سنگ مشخص است که احتمالا جایگاه استقرار شاه بوده است . پیرامون این ایوان نشیمنگاهی به صورت نیمکت در نظر گرفته بودند که با سنگ سیاه پوشیده شده بوده است . استفاده از سنگ سیاه در کف ایوان نیز بر زیبائی آن می افزوده است در انتهای جنوب غربی این ایوان تنها جرز سنگی بر جای مانده از این کاخ دیده می شود که کتیبه ای میخی به زبان پارسی باستان عیلامی و بابلی به آن نقش شده که ترجمه آن چنین است (( من هستم کورش شاه هخامنشی )) درگاه اصلی دیگر ، تالار را به ایوان شمال غربی پیوند می دهد . در این درگاه نقشی از پادشاه و مستخدم چتردار یا مگس پران دار که همراه اوست دیده می شود و همانندی بسیاری به نقوش تخت جمشید دارد http://kousha.fotopages.com/?entry=1556850 Mon, 26 May 2008 00:00:00 GMT مجموعه میراث جهانی پاسارگاد مجموعه‌ای از آثار باستانی برجای‌مانده از دوران هخامنشی است که در ۷۰ کیلومتری شمال مرودشت در منطقهٔ پاسارگاد استان فارس واقع شده‌است این مجموعه دربرگیرندهٔ ابنیه‌ای چون کاخ دروازه، پل، کاخ بار عام، کاخ اختصاصی، دو کوشک، آبنماهای باغ شاهی، آرامگاه کمبوجیه، استحکامات دفاعی تل تخت، کاروانسرای مظفری، آرامگاه کوروش بزرگ، محوطهٔ مقدس و تنگه بلاغی است این مجموعه، پنجمین مجموعهٔ ثبت‌شده در فهرست آثار میراث جهانی در ایران است که طی جلسه یونسکو که در تیرماه سال ۱۳۸۳ در چین برگزار شد به علت دارا بودن شاخص‌های فراوان با صد در صد آرا در فهرست میراث جهانی به ثبت رسید. هر اثر که در فهرست جهانی یونسکو جای می‌گیرد:طبق کنوانسیون میراث طبیعی و تاریخی باید از سوی کشور نگهدارندهٔ اثر مورد توجه ویژه قرار گیرد و انجام هرگونه اقدامی در به خطر افتادن آن ممنوع است شهر باستانی پاسارگاد نخستین پایتخت شاهنشاهی هخامنشی در قلب استان فارس، در دشت رودخانه پُلوار قرار دارد. نام شهر «اردوگاه پارس» دلالت از موقعیت مکانی شهر دارد. شهر توسط کوروش بزرگ (کوروش دوم) در سدهٔ ششم قبل از میلاد ساخته شد. محوطهٔ اصلی (۱۶۰ هکتار، حدوداً ۲٫۷×۰٫۸ کیلومتر) توسط یک منطقهٔ طبیعی بزرگ احاطه و محافظت شده‌است (حدوداً ۷۱۲۷ هکتار). محوطهٔ اصلی شامل این بناهای تاریخی است آرامگاه کورش بزرگ در جنوب؛ تل تخت ( یا «تل تخت سلیمان»؛ سریر پادشاهی سلیمان ) و استحکامات، واقع بر یک تپه در شمال محوطهٔ اصلی؛ مجموعهٔ سلطنتی در مرکز محوطهٔ اصلی، شامل بقایای: ساختمان دروازه ، تالار عمومی کاخ ، قصرمسکونی و باغ سلطنتی چهار باغ در منطقهٔ شرق یک بنای کوچک قرار دارد (۱۶×۱۶ متر) که یک پُل تشخیص داده شده ‌است. در شمال مجموعهٔ سلطنتی آرامگاه کمبوجیه که به زندان سلیمان معروف شده است قرار دارد و از یک برج سنگی به ارتفاع حدود 14 متر تشکیل شده است . تاریخ ساخت این بنا مشخص نیست محوطهٔ اصلی شامل منطقهٔ حفاری‌شده‌است، اما پایتخت باستانی منطقه‌ای بسیار وسیعتر از این منطقه بوده و هنوز حفاری نشده‌است. در محوطهٔ حفاظتی اطراف، باقیمانده‌های دیگری نیز هستند: محدودهٔ مقدس (حدوداً ۵۵۰-۵۳۰ پیش از میلاد)، و محوطه‌های تل نوخودی، تل خاری، تل سه آسیاب، دوتلان، که برخی از اینها متعلق به ماقبل تاریخ هستند، همینطور مدرسه یا کاروانسرا (سده ۱۴ میلادی). در محوطهٔ حفاظتی همچنین پنج روستا وجود دارند که کشاورزان در آنها ساکنند آرامگاه کوروش مهم‌ترین اثر مجموعهٔ پاسارگاد، بنای آرامگاه کوروش بزرگ است . در سال ۱۸۲۰ پس از پژوهش‌های باستان‌شناسی، هویت اصلی بنا به عنوان آرامگاه کوروش مشخص شده‌است و چون گوهری در میان دشت خودنمایی می‌کند. این آرامگاه حدوداً در ۵۳۰ تا ۵۴۰ قبل از میلاد از سنگ آهکی به رنگ سفید ساخته شده‌است. بنای آرامگاه میان باغ‌های سلطنتی قرار داشته و از سنگ‌های عظیم، که درازای بعضی آن‌ها به هفت متر می‌رسد، ،ساخته شده‌است تخته سنگ‌های آرامگاه با بست‌های فلزی، به هم پیوسته بوده‌، که بعدها آن‌ها را کنده و برده‌اند و اکنون جایشان به صورت حفره‌هایی دیده می‌شود که بیشترشان را تعمیر کرده‌اند بنای آرامگاه دو قسمت مشخص دارد سکویی ۶ پله‌ای که قاعده آن مربع مستطیلی به وسعت ۱۶۵ متر مربع است اتاقی کوچک به وسعت ۵/۷ متر مربع که سقف شیب بامی دارد و ضخامت دیوارهایش به ۵/۱ متر می‌رسد پایه بنا (۱۳٫۳۵×۱۲٫۳۰ متر) از شش لایه پلکانی تشکیل شده‌است، که از آن‌ها اولی به بلندی ۱۷۰ سانتی متر، دومی و سومی ۱۰۴ سانتی متر، و سه عدد آخری ۵۷٫۵ سانتی متر هستند. ارتفاع کلی بنا در حدود ۱۱ متر است. در ورودی آرامگاه در سمت شمال غربی قرار داشته و ۷۵ سانتی متر پهنای آن است. این درگاه کوتاه نیز دارای دو در سنگی بوده که از بین رفته‌است خزانهٔ آرامگاه، در بالاترین نقطه، شکل یک خانهٔ شیروانی ساده با یک ورودی کوچک در غرب را دارد. تا حدود صد سال پیش باور بر این بود که این بنا آرامگاه مادر سلیمان باشد و در دورهٔ اتابکان در زمان آل بویه با استفاده از ستون‌های باقی مانده از کاخ‌های باستانی مسجدی با نام «مسجد اتابکی» در گرد آن ساخته و یک محراب کوچک در خزانهٔ آرامگاه کنده‌کاری شد. در دههٔ ۱۹۷۰ بقایای مسجد پاکسازی شده و تکه‌های تاریخی به نزدیکی مکان‌های اصلی‌شان بازگردانده شدند پس از کشته شدن کوروش در جنگ با سکاها یا ایرانیان شمالی، جسد وی را مومیایی کرده و درون تختی از زر نهاده و اشیای مهم سلطنتی و جنگی او را در کنار وی گذارده بودند. در حمله اسکندر مقدونی، یک شخص مقدونیه‌ای در این آرامگاه را شکسته و اشیای آن را تاراج کرده و کالبد را گزند رسانده بود در شیب سقف آرامگاه دو حفرهٔ بزرگ وجود دارد که برای سبک کردن سنگ‌ها و کم کردن از بار سقف ایجاد شده‌است و برخی اشتباها، جای نگهداری کالبد کوروش و همسر وی دانسته‌اند آرامگاه کوروش در همه دوره هخامنشی مقدس به شمار می‌آمده این امر باعث گردیده که در دوران اسلامی هم این تقدس حفظ شود، اما تعبیر اصلی بنا دیگر مشخص نبوده‌است و از سوی دیگر مردم هم ساختن بناهای با عظمت سنگی را خارج از قوه بشری می‌دانسته‌اند و به حضرت سلیمان که دیوان را برای کارهای دشوار در خدمت داشته‌است، نسبت می‌داده‌اند. به همین جهت آرامگاه کوروش را هم از بناهای آن حضرت می‌شمردند و آن را به مادر او نسبت می‌دادند و «مقبره مادر سلیمان» می‌خواندند نوشتار از ویکیپدیا Pasargadae, was a city in ancient Persia, and is today an archaeological site and one of only five of Iran's UNESCO World Heritage Sites.[1] According to the Elamite cuneiform of the Persepolis fortification tablets the name was rendered as Batrakataš, and the name in current usage derives from a Greek transliteration of an Old Persian Pâthragâda toponym of still-uncertain meaning. Persepolis, in present Fars province of Iran, and was the first capital of the Achaemenid Empire. The construction of the capital city by Cyrus the Great, begun in 546 BCE or later, was left unfinished, for Cyrus died in battle in 530 BCE or 529 BCE. Pasargadae remained the Persian capital until Darius began assembling another in Persepolis. The modern name comes from the Greek, but may derive from an earlier one used during Achaemenid times, Pâthragâda, meaning the garden of Pars. Latest research on Pasargadae’s structural engineering has shown the Achaemenid engineers constructed the city to withstand a severe earthquake, at what would today be classified as a '7.0' on the Richter magnitude scale. The foundations are today classified as having a "Base Isolation" design, much the same as what is presently used in countries for the construction of facilities - such as nuclear power plants - that require insulation from the effects of a seismic activity. The monument generally assumed to be the tomb of Cyrus the Great.The most important monument in Pasargadae is the tomb of Cyrus the Great. It has six broad steps leading to the sepulchre, the chamber of which measures 3.17 m long by 2.11 m wide by 2.11 m high, and has a low and narrow entrance. Though there is no firm evidence identifying the tomb as that of Cyrus, Greek historians tell us that Alexander the Great believed it was so. When Alexander looted and destroyed Persepolis, he paid a visit to the tomb of Cyrus. Arrian, writing in the second century of the common era, recorded that Alexander commanded Aristobulus, one of his warriors, to enter the monument. Inside he found a golden bed, a table set with drinking vessels, a gold coffin, some ornaments studded with precious stones and an inscription of the tomb. No trace of any such inscription survives to modern times, and there is considerable disagreement to the exact wording of the text. Strabo reports that it read: Passer-by, I am Cyrus, who gave the Persians an empire, and was king of Asia. Grudge me not therefore this monument. Another variation, as documented in Persia: The Immortal Kingdom, is: O man, whoever thou art, from wheresoever thou cometh, for I know you shall come, I am Cyrus, who founded the empire of the Persians. Grudge me not, therefore, this little earth that covers my body. The design of Cyrus' Tomb is credited alternatively to Mesopotamian or Elamite ziggurats, but the cella is usually attributed to Urartu] tombs of an earlier period.[3] In particular, the tomb at Pasargadae has almost exactly the same dimensions as the tomb of Alyattes II, father of the Lydian King Croesus; however, some have refused the claim, (According to Herodotus, Croesus was spared by Cyrus during the conquest of Lydia, and became a member of Cyrus' court.) The main decoration on the tomb is a rosette design over the door within the gable.[4] In general, the art and architecture found at Pasargadae exemplified the Persian synthesis of various traditions, drawing on precedents from Elam, Babylon, Assyria, and ancient Egypt, with the addition of some Anatolian influences. During the Islamic conquest of Iran, the Arab armies came upon the tomb and planned to destroy it, considering it to be in direct violation of the tenets of Islam. The caretakers of the grave managed to convince the Arab command that the tomb was not built to honor Cyrus, but instead housed the mother of King Solomon, thus sparing it from destruction. As a result, the inscription in the tomb was replaced by a verse of the Qur'an, and the tomb became known as "Qabr-e Madar-e Sulaiman," or the tomb of the mother of Solomon. It is still widely known by that name today. wikipedia http://kousha.fotopages.com/?entry=1544676 Thu, 15 May 2008 00:00:00 GMT ماجرای سفر به یکی از سرچشمه های رود کارون پنج شنبه 29 فروردین 1387 بود از شب قبل با دو نفر از دوستان تصمیم گرفتیم سفر یکروزه ای داشته باشیم از روی نقشه اطراف کوه هزار دره در چهار محال و بختیاری را انتخاب کردیم این کوه با ارتفاع3862 متر یکی از سرچشمه های مهم رود کارون است مسیر م