IRAN - The land of Peace & Love

By: kousha kiyani

[Recommend this Fotopage] | [Share this Fotopage]
[<<  <  5  6  7  8  9  10  11  [12]  13  14  15  16  17  18  19  >  >>]    [Archive]
Friday, 13-Jun-2008 13:18 Email | Share | | Bookmark
The Tomb of Kambudjie( آرامگاه کمبوجیه - پاسارگاد )

 
 
 
View all 8 photos...
آرامگاه کمبوجیه

یکی از آثار بسیار زیبا که به اوائل دوره هخامنشیان تعلق دارد بنای چهار گوش برج مانندی است
که در دوران اسلامی به زندان سلیمان شهرت یافته است و اکنون تنها یک دیواره از آن باقی مانده است




گروهی آن را مقبره کمبوجیه ، پسر و جانشین کورش و بعضی آن را آتشکده یا نیایشگاه می دانند
برخی هم آن را گنج خانه کورش خوانده اند ولی احتمال اینکه آرامگاه کمبوجیه باشد بیشتر است
این برج شبیه بنایی است که در نقش رستم قرار دارد و به نام کعبه زرتشت معروف است




ارتفاع برج نزدیک به 14 متر و قاعده آن حدود 7در7 متر است که بر سکویی سه پله ای
قرار داشته است . درِ ورودی این بنا در جهت شمال غربی تعبیه شده و نزدیک به 7/5 متر
از سطح زمین ارتفاع دارد . یک پلکان 29 پله ای به اتاق بالای برج می رفته است
درب برج طوری ساخته شده بوده که وقتی بسته می شده دیگر نمی توانسته باز شود
و این نکته به آرامگاه بودن بنا نسبت دارد




دیوارهای این برج از سنگ سفید و مرمر نما ساخته شده است ولی برای تزئین آن
تعداد زیادی گودیهای کوچک مستطیلی شکل در ردیفهای منظم و نیز 10 عدد گودی پنجره مانند
که ( پنجره کور ) نامیده می شوند در جوانب آن درآورده اند و این پنجره ها را با سنگهای
سیاه قاب گرفته اند




و در همین مورد بخوانید

فعاليت‌هاي كشاورزي در 100 متري "تُل تخت" در پاسارگاد منجر به شناسايي و كشف "در سنگي" بزرگي شد. پژوهش‌هاي باستان‌شناسي اثبات مي‌كند اين در سنگي متعلق به آرمگاه كمبوجيه بوده و شواهد "در" حاكي از آن است كه آرامگاه كمبوجيه نيايشگاهي از دوره كوروش كبير است. «افشين يزداني»، باستان‌شناس بنياد پژوهشي پارسه ـ‌ پاسارگاد با اعلام اين مطلب به ميراث خبر گفت: «تخته سنگي كه از 5 قطعه سنگ شكسته تشكيل شده به ابعاد يك متر و 60 سانتي ‌متر، اسفند سال گذشته در حين فعاليت‌هاي كشاورزي در 100 متري تُل تخت پيدا شد و از آن زمان تا كنون مسكوت ماند تا مطالعات روي آن انجام شود. در همان زمان اين قطعه سنگ به سرعت به پژوهشكده پاسارگاد منتقل و مطالعات باستان‌شناسي روي آن آغاز شد.»50 سال پيش مرحوم سامي،‌ باستان‌شناسي كه روي دوره هخامنشي كار مي كرد، قطعه سنگ ديگري را كه شباهت زيادي به قطعه سنگ تازه كشف شده دارد در "تُل تخت" كشف مي‌كند. در همان زمان استروناخ، باستان‌شناس آمريكايي اين قطعه سنگ را متعلق به بناي منسوب به مقبره كمبوجيه يا به قول محلي‌ها بناي زندان مي‌داند و طرحي را به عنوان ورودي اين بناي نيمه ويران روي كاغذ پياده مي‌كند. بر اساس طرح استروناخ در ورودي مقبره كمبوجيه، از دو لنگه در سنگي كه هر لنگه 6 قاب مستطيل شكل دارد تشكيل شده است. همچنين در بالا و پايين هر 6 قاب، 3 عدد گل 12 پر كار شده است. يزداني در اين مورد گفت: «همان‌طور كه استروناخ نيز در زمان طراحي "در" آن را مشكوك دانسته بود، بايد گفت كه با كشف در سنگي جديد نظريه استروناخ اشتباه بوده است. با توجه به اين نمونه، ورودي آنچه مقبره كمبوجيه خوانده مي‌شود از دو لنگه در سنگي كه هر لنگه دو قاب مستطيل شكل به اندازه‌هاي 35 در 59 سانتي‌متر كه در بالا و پايين 3 عدد گل 12 پر دارد، تشكيل شده است.»وي افزود: « در قسمت بالاي اين سنگ كه ورودي بنا را تشكيل مي دهد، يك حاشيه تزئيني وجود دارد كه عناصر آن براي نخستين بار در هنر پاسارگاد ديده مي‌شود. اين عناصر شامل يك رديف تزئين معروف به دوك و مهره است و در بالا رديف ديگري به نام تزئين تخم مرغي شكل دارد. »به گفته يزداني، ويژگي‌هاي بازسازي ارائه شده توسط هيات باستان‌شناسي پارسه ـ پاسارگاد بيانگر آن است كه ارتفاع هر لنگه در 175 سانتي‌متر بوده است.آثار تزئيني از جمله ويژگي‌هاي هنر پاسارگاد است كه در هنر تخت‌جمشيده ديده نمي‌شود و به خوبي بيانگر ارتباط هنر پاسارگاد با مناطق غربي امپراطوري هخامنشي است.اين بازسازي نشان مي‌دهد قطعه سنگ تازه يافت شده با توجه به شيوه ساخت، يك ورودي جايگزين به جاي ورودي دوره اصلي است. با توجه به آثار موجود روي بناي مقبره كمبوجيه و ارتفاع بازسازي شده، در بالا و پايين "در" فضاهايي به بلندي 4 سانتي‌متر به صورت خالي وجود داشته است كه امكان تهويه هواي اطاق بنا را به وجود مي‌آورده است.همچنين در بالاي گوشه قطعات به دست‌آمده برشي ديده مي‌شود كه به اعتقاد هيات باستان‌شناسي در بهبود تهويه هواي اطاق مثمر ثمر بوده است.در نوشته‌هاي بيستون آمده است پس‌از مرگ كمبوجيه، "گئومات" با ناميدن نام "برديا"، فرزند مقتول كوروش، قدرت دولت هخامنشي را به دست‌ مي‌گيرد و اقدام به تخريب نيايشگاه‌ها يا به زبان باستاني "آي‌دانه‌هاي" هخامنشي مي‌كند. داريوش به صراحت در كتيبه بيستون بيان مي‌كند كه پس‌از كشته شدن گئومات دروغي به دست وي اقدام به بازسازي نيايشگاه‌هاي تخريب شده مي‌كند. يزداني مي‌افزايد: «شواهد موجود در "در سنگي" به خوبي تاييد كننده بازسازي ورودي بنا در زماني پس از كوروش و تاريخ اوليه حكومت داريوش بزرگ است.» وي با استناد به اين موضوع و اين‌كه نمونه بناي منسوب به آرامگاه كمبوجيه در نقش رستم توسط داريوش ساخته شده است ، به ميراث خبر گفت: «از ميان سه گزينه مطرح شده براي كاربري اين بنا يعني آرامگاه كمبوجيه، محل نگهداري اسناد دودماني و آتشكده، با توجه به يافته‌هاي اخير اين بنا نيايشگاهي از دوره كوروش است.»يزداني اعلام كرد: «به زودي اين نظريه كه اكنون براي هيات باستان‌شناسي پاسارگاد به اثبات رسيده به صورت مقاله‌اي به چاپ مي رسد.»به اعتقاد وي شكل و كاربري اين بنا در زمان كوروش به اندازه‌اي مهم بوده كه داريوش نمونه مشابه آن را در نقش رستم مي‌سازد كه امروز به آن كعبه زرتشت گفته مي‌شود.مقبره كمبوجيه كه امروز آن را به عنوان آتشكده‌اي از دوره كوروش كبير معرفي مي‌كنند، اثري منحصر به فرد محسوب مي‌شود كه با نام بناي زندان در فهرست ميراث جهاني به ثبت رسيده است.اين بنا در مجموعه پاسارگاد و در مسير كاخ‌هاي اختصاصي و بارعام با تُل تخت واقع شده است
http://hakhamaneshian1.blogfa.com/


Saturday, 7-Jun-2008 12:39 Email | Share | | Bookmark
The Levee Palace of Cyrus-Pasargadae(کاخ بارعام کورش- پاسارگاد )

 
 
 
View all 10 photos...
کاخ بار عام کورش - پاسارگاد

محل بنای این کاخ به گونه ای برگزیده شده است که از کاخ های اختصاصی جدا باشد
وسعت کاخ 2472 متر مربع است و در محور شمال غربی - جنوب شرقی ساخته شده است
مجموعه کاخ از چند بخش تشکیل گردیده است . یک تالار وسیع 8 ستونی در مرکز قرار دارد
وسعت این تالار 705 متر مربع است و از کف سازی آن تنها بخش کوچکی بر جای مانده است
ارتفاع تالار چنان بلند بوده است که چند متر از سقف ایوانهای اطراف بالا می زده است
و در دیوار های بالایی آن روزنه هایی برای تابیدن نور به داخل تعبیه کرده بودند




از 8 ستون این تالار تنها یک ستون هنوز پابرجاست و ارتفاع آن حدود 13 متر است
زیر ستونها و سرستونهای تالار مرکزی از سنگ سیاه و قلمه ی ستونها از سنگ سفید ساخته شده است
دیگر ستونهای تالار در زمان اتابکان برای ساختن مسجدی در اطراف آرامگاه کورش به آنجا منتقل شده بود
که هم اکنون به محل اصلی بازگردانیده شده است




تالار مرکزی از چهار درگاه به چهار ایوان ارتباط دارد . درگاه ها و ستونهای ایوان ها از سنگ سیاه بوده است
در گاه شمال غربی ، با نقش پای انسان و عقاب به یک ایوان 16 ستونی ارتباط دارد
درگاه شمال شرقی نیز به بزرگترین ایوان کاخ که 48 ستون داشته ارتباط دارد
درگاه جنوب شرقی با نقش انسان ، ماهی و گاو به یک ایوان 16 ستونی راه دارد
در این ایوان تنها یک جرز بر جای مانده است که یکی از کهن ترین کتیبه های میخی بر آن حک شده است
این کتیبه به سه زبان پارسی باستان ، عیلامی و بابِلی نوشته شده و متن آن چنین است

((آدم کورش خشاینی به هخامنشی یه ))
(( من کورش شاه هخامنشی ام ))



درگاه جنوب غربی با نقش پای انسان و حیوان به ایوانی 28 ستونی راه دارد
ظاهرا این نقوش درگاه ها از سنن آشوری و دیگر ملل الهام گرفته است ،
اما ایرانیان به آنها معانی متناسب با روحیات و باورهای خود را می داده اند
در دو سوی این ایوان دو اتاق وسیع قرار داشته است
دو جرز جلوی این ایوان هنوز پابرجاست اما بخش بالایی که کتیبه داشته از بین رفته است
این کاخ احتمالا پس از کاخ دروازه ( کاخ انسان بالدار ) ساخته شده است




Monday, 26-May-2008 11:53 Email | Share | | Bookmark
The Cyrus Private Palace( کاخ اختصاصی کورش بزرگ در پاسارگاد )

 
 
 
View all 14 photos...
کاخ اختصاصی کورش بزرگ




این کاخ در 1300 متری شمال غربی آرامگاه کورش قرار گرفته است و 3192 متر مربع زیر بنا داشته است
طرح و جزئیات معماری آن یک بنای اختصاصی را معرفی می کند . بخشهای این کاخ عبارتند از
یک تالار مرکزی و دو ایوان در غرب و شرق و دو محوطه باز در شمال و جنوب




تالار مرکزی دارای دارای 30 عدد ستون در ردیفهای پنج و ششتایی بوده است با زیر ستونهای مکعبی دو پله ای که از سنگ سیاه
و سفید تشکیل شده بوده اند و تزئینات بسیار زیبایی داشته بوده اند . قسمتهای بالائی ستونها از چوب بوده که روی آنرا
گچ کاری با تزئینات گل و بوته ای و مارپیچ به رنگهای آبی و زرد و سفید و قرمز آراسته بودند . از نوع و جنس سرستونهای
این تالار اطلاعی در دست نیست



ده عدد جرز آجری مکعب شکل نیز در دو سمت تالار بوده است . این تالار دو در اصلی و دو در فرعی داشته است که همگی
از سنگ سیاه بوده است . درهای اصلی به ایوانهای شمال غربی و جنوب شرقی راه داشته اند . ایوان جنوب شرقی که به
ایوان تخت نیز معروف است ، داری 2 ردیف بیست تایی ستون بوده است
جهت این ایوان رو به سوی باغ شاهی و آب نماهای سنگی بوده است . درست در مرکز این ایوان و رو به باغ جایگاه
تخت مانندی از جنس سنگ مشخص است که احتمالا جایگاه استقرار شاه بوده است . پیرامون این ایوان نشیمنگاهی
به صورت نیمکت در نظر گرفته بودند که با سنگ سیاه پوشیده شده بوده است . استفاده از سنگ سیاه در کف ایوان نیز
بر زیبائی آن می افزوده است




در انتهای جنوب غربی این ایوان تنها جرز سنگی بر جای مانده از این کاخ دیده می شود که کتیبه ای میخی به زبان پارسی باستان
عیلامی و بابلی به آن نقش شده که ترجمه آن چنین است
(( من هستم کورش شاه هخامنشی ))




درگاه اصلی دیگر ، تالار را به ایوان شمال غربی پیوند می دهد . در این درگاه نقشی از پادشاه و مستخدم
چتردار یا مگس پران دار که همراه اوست دیده می شود و همانندی بسیاری به نقوش تخت جمشید دارد



Thursday, 15-May-2008 13:19 Email | Share | | Bookmark
Pasargadae&Tomb Of The Great Cyrus(پاسارگاد وآرامگاه کوروش بزرگ)

 
 
 
View all 12 photos...
مجموعه میراث جهانی پاسارگاد مجموعه‌ای از آثار باستانی برجای‌مانده از دوران هخامنشی است که در ۷۰ کیلومتری شمال مرودشت در منطقهٔ پاسارگاد استان فارس واقع شده‌است

این مجموعه دربرگیرندهٔ ابنیه‌ای چون کاخ دروازه، پل، کاخ بار عام، کاخ اختصاصی، دو کوشک، آبنماهای باغ شاهی، آرامگاه کمبوجیه، استحکامات دفاعی تل تخت، کاروانسرای مظفری، آرامگاه کوروش بزرگ، محوطهٔ مقدس و تنگه بلاغی است

این مجموعه، پنجمین مجموعهٔ ثبت‌شده در فهرست آثار میراث جهانی در ایران است که طی جلسه یونسکو که در تیرماه سال ۱۳۸۳ در چین برگزار شد به علت دارا بودن شاخص‌های فراوان با صد در صد آرا در فهرست میراث جهانی به ثبت رسید. هر اثر که در فهرست جهانی یونسکو جای می‌گیرد:طبق کنوانسیون میراث طبیعی و تاریخی باید از سوی کشور نگهدارندهٔ اثر مورد توجه ویژه قرار گیرد و انجام هرگونه اقدامی در به خطر افتادن آن ممنوع است

شهر باستانی پاسارگاد نخستین پایتخت شاهنشاهی هخامنشی در قلب استان فارس، در دشت رودخانه پُلوار قرار دارد. نام شهر «اردوگاه پارس» دلالت از موقعیت مکانی شهر دارد. شهر توسط کوروش بزرگ (کوروش دوم) در سدهٔ ششم قبل از میلاد ساخته شد. محوطهٔ اصلی (۱۶۰ هکتار، حدوداً ۲٫۷×۰٫۸ کیلومتر) توسط یک منطقهٔ طبیعی بزرگ احاطه و محافظت شده‌است (حدوداً ۷۱۲۷ هکتار). محوطهٔ اصلی شامل این بناهای تاریخی است

آرامگاه کورش بزرگ در جنوب؛
تل تخت ( یا «تل تخت سلیمان»؛ سریر پادشاهی سلیمان ) و استحکامات، واقع بر یک تپه در شمال محوطهٔ اصلی؛
مجموعهٔ سلطنتی در مرکز محوطهٔ اصلی، شامل بقایای: ساختمان دروازه ، تالار عمومی کاخ ، قصرمسکونی و باغ سلطنتی چهار باغ
در منطقهٔ شرق یک بنای کوچک قرار دارد (۱۶×۱۶ متر) که یک پُل تشخیص داده شده ‌است. در شمال مجموعهٔ سلطنتی آرامگاه کمبوجیه که به زندان سلیمان معروف شده است قرار دارد و از یک برج سنگی به ارتفاع حدود 14 متر تشکیل شده است . تاریخ ساخت این بنا مشخص نیست
محوطهٔ اصلی شامل منطقهٔ حفاری‌شده‌است، اما پایتخت باستانی منطقه‌ای بسیار وسیعتر از این منطقه بوده و هنوز حفاری نشده‌است. در محوطهٔ حفاظتی اطراف، باقیمانده‌های دیگری نیز هستند: محدودهٔ مقدس (حدوداً ۵۵۰-۵۳۰ پیش از میلاد)، و محوطه‌های تل نوخودی، تل خاری، تل سه آسیاب، دوتلان، که برخی از اینها متعلق به ماقبل تاریخ هستند، همینطور مدرسه یا کاروانسرا (سده ۱۴ میلادی). در محوطهٔ حفاظتی همچنین پنج روستا وجود دارند که کشاورزان در آنها ساکنند


آرامگاه کوروش
مهم‌ترین اثر مجموعهٔ پاسارگاد، بنای آرامگاه کوروش بزرگ است . در سال ۱۸۲۰ پس از پژوهش‌های باستان‌شناسی، هویت اصلی بنا به عنوان آرامگاه کوروش مشخص شده‌است و چون گوهری در میان دشت خودنمایی می‌کند. این آرامگاه حدوداً در ۵۳۰ تا ۵۴۰ قبل از میلاد از سنگ آهکی به رنگ سفید ساخته شده‌است. بنای آرامگاه میان باغ‌های سلطنتی قرار داشته و از سنگ‌های عظیم، که درازای بعضی آن‌ها به هفت متر می‌رسد، ،ساخته شده‌است

تخته سنگ‌های آرامگاه با بست‌های فلزی، به هم پیوسته بوده‌، که بعدها آن‌ها را کنده و برده‌اند و اکنون جایشان به صورت حفره‌هایی دیده می‌شود که بیشترشان را تعمیر کرده‌اند

بنای آرامگاه دو قسمت مشخص دارد

سکویی ۶ پله‌ای که قاعده آن مربع مستطیلی به وسعت ۱۶۵ متر مربع است
اتاقی کوچک به وسعت ۵/۷ متر مربع که سقف شیب بامی دارد و ضخامت دیوارهایش به ۵/۱ متر می‌رسد
پایه بنا (۱۳٫۳۵×۱۲٫۳۰ متر) از شش لایه پلکانی تشکیل شده‌است، که از آن‌ها اولی به بلندی ۱۷۰ سانتی متر، دومی و سومی ۱۰۴ سانتی متر، و سه عدد آخری ۵۷٫۵ سانتی متر هستند. ارتفاع کلی بنا در حدود ۱۱ متر است. در ورودی آرامگاه در سمت شمال غربی قرار داشته و ۷۵ سانتی متر پهنای آن است. این درگاه کوتاه نیز دارای دو در سنگی بوده که از بین رفته‌است

خزانهٔ آرامگاه، در بالاترین نقطه، شکل یک خانهٔ شیروانی ساده با یک ورودی کوچک در غرب را دارد. تا حدود صد سال پیش باور بر این بود که این بنا آرامگاه مادر سلیمان باشد و در دورهٔ اتابکان در زمان آل بویه با استفاده از ستون‌های باقی مانده از کاخ‌های باستانی مسجدی با نام «مسجد اتابکی» در گرد آن ساخته و یک محراب کوچک در خزانهٔ آرامگاه کنده‌کاری شد. در دههٔ ۱۹۷۰ بقایای مسجد پاکسازی شده و تکه‌های تاریخی به نزدیکی مکان‌های اصلی‌شان بازگردانده شدند

پس از کشته شدن کوروش در جنگ با سکاها یا ایرانیان شمالی، جسد وی را مومیایی کرده و درون تختی از زر نهاده و اشیای مهم سلطنتی و جنگی او را در کنار وی گذارده بودند. در حمله اسکندر مقدونی، یک شخص مقدونیه‌ای در این آرامگاه را شکسته و اشیای آن را تاراج کرده و کالبد را گزند رسانده بود

در شیب سقف آرامگاه دو حفرهٔ بزرگ وجود دارد که برای سبک کردن سنگ‌ها و کم کردن از بار سقف ایجاد شده‌است و برخی اشتباها، جای نگهداری کالبد کوروش و همسر وی دانسته‌اند

آرامگاه کوروش در همه دوره هخامنشی مقدس به شمار می‌آمده این امر باعث گردیده که در دوران اسلامی هم این تقدس حفظ شود، اما تعبیر اصلی بنا دیگر مشخص نبوده‌است و از سوی دیگر مردم هم ساختن بناهای با عظمت سنگی را خارج از قوه بشری می‌دانسته‌اند و به حضرت سلیمان که دیوان را برای کارهای دشوار در خدمت داشته‌است، نسبت می‌داده‌اند. به همین جهت آرامگاه کوروش را هم از بناهای آن حضرت می‌شمردند و آن را به مادر او نسبت می‌دادند و «مقبره مادر سلیمان» می‌خواندند
نوشتار از ویکیپدیا



Pasargadae, was a city in ancient Persia, and is today an archaeological site and one of only five of Iran's UNESCO World Heritage Sites.[1] According to the Elamite cuneiform of the Persepolis fortification tablets the name was rendered as Batrakataš, and the name in current usage
derives from a Greek transliteration of an Old Persian Pâthragâda toponym of still-uncertain meaning.

Persepolis, in present Fars province of Iran, and was the first capital of the Achaemenid Empire. The construction of the capital city by Cyrus the Great, begun in 546 BCE or later, was left unfinished, for Cyrus died in battle in 530 BCE or 529 BCE. Pasargadae remained the Persian capital until Darius began assembling another in Persepolis. The modern name comes from the Greek, but may derive from an earlier one used during Achaemenid times, Pâthragâda, meaning the garden of Pars.


Latest research on Pasargadae’s structural engineering has shown the Achaemenid engineers constructed the city to withstand a severe earthquake, at what would today be classified as a '7.0' on the Richter magnitude scale. The foundations are today classified as having a "Base Isolation" design, much the same as what is presently used in countries for the construction of facilities - such as nuclear power plants - that require insulation from the effects of a seismic activity.

The monument generally assumed to be the tomb of Cyrus the Great.The most important monument in Pasargadae is the tomb of Cyrus the Great. It has six broad steps leading to the sepulchre, the chamber of which measures 3.17 m long by 2.11 m wide by 2.11 m high, and has a low and narrow entrance. Though there is no firm evidence identifying the tomb as that of Cyrus, Greek historians tell us that Alexander the Great believed it was so. When Alexander looted and destroyed Persepolis, he paid a visit to the tomb of Cyrus. Arrian, writing in the second century of the common era, recorded that Alexander commanded Aristobulus, one of his warriors, to enter the monument. Inside he found a golden bed, a table set with drinking vessels, a gold coffin, some ornaments studded with precious stones and an inscription of the tomb. No trace of any such inscription survives to modern times, and there is considerable disagreement to the exact wording of the text. Strabo reports that it read:

Passer-by, I am Cyrus, who gave the Persians an empire, and was king of Asia.
Grudge me not therefore this monument.
Another variation, as documented in Persia: The Immortal Kingdom, is:

O man, whoever thou art, from wheresoever thou cometh, for I know you shall come, I am Cyrus, who founded the empire of the Persians.
Grudge me not, therefore, this little earth that covers my body.


The design of Cyrus' Tomb is credited alternatively to Mesopotamian or Elamite ziggurats, but the cella is usually attributed to Urartu] tombs of an earlier period.[3] In particular, the tomb at Pasargadae has almost exactly the same dimensions as the tomb of Alyattes II, father of the Lydian King Croesus; however, some have refused the claim, (According to Herodotus, Croesus was spared by Cyrus during the conquest of Lydia, and became a member of Cyrus' court.) The main decoration on the tomb is a rosette design over the door within the gable.[4] In general, the art and architecture found at Pasargadae exemplified the Persian synthesis of various traditions, drawing on precedents from Elam, Babylon, Assyria, and ancient Egypt, with the addition of some Anatolian influences.

During the Islamic conquest of Iran, the Arab armies came upon the tomb and planned to destroy it, considering it to be in direct violation of the tenets of Islam. The caretakers of the grave managed to convince the Arab command that the tomb was not built to honor Cyrus, but instead housed the mother of King Solomon, thus sparing it from destruction. As a result, the inscription in the tomb was replaced by a verse of the Qur'an, and the tomb became known as "Qabr-e Madar-e Sulaiman," or the tomb of the mother of Solomon. It is still widely known by that name today.
wikipedia



Thursday, 24-Apr-2008 17:26 Email | Share | | Bookmark
The Source Of Karun River ( سفر به یکی از سرچشمه های رود کارون )

 
 
 
View all 49 photos...
ماجرای سفر به یکی از سرچشمه های رود کارون

پنج شنبه 29 فروردین 1387 بود
از شب قبل با دو نفر از دوستان تصمیم گرفتیم سفر یکروزه ای داشته باشیم
از روی نقشه اطراف کوه هزار دره در چهار محال و بختیاری را انتخاب کردیم
این کوه با ارتفاع3862 متر یکی از سرچشمه های مهم رود کارون است
مسیر ما شامل شهرهای بروجن ، بلداجی ، ناغان و روستاهای پوراز ، دورک ، دره عشق و سررک می شد

ساعت 6 صبح از اصفهان حرکت کردیم
بعد از عبور از شهر بُلداجی که به تولید گز شهره است به سد و تالاب چغاخور رسیدیم
این تالاب زیبا یکی از مراکز مهم گردشگری منطقه می باشد و تفریحات قایقرانی و ماهیگیری در آن
امکان پذیر است . به سرعت از کنار تالاب می گذریم ، چرا که تا مقصد اصلی راه زیادی در پیش داریم


حدود 20 کیلومتر که از چغاخور دور می شویم تالاب کوچک دیگری توجه ما را به خود جلب می کند
این تالاب به علی آباد مشهور است و در کنار آن روستای کوچکی به همین نام قرار دارد


راه خود را ادامه می دهیم در حالی که جاده سرازیر می شود
به شهر ناغان می رسیم . باغات انگور که در دامنه های کوهها قرار گرفته است جلوه نمایی می کند
انواع مختلف انگور در این شهر کشت می شود . بادام ،گردو و سیب از دیگر محصولات مهم آن است
بعد از 14 کیلومتر که از ناغان دور می شویم به گردنة باجگیران می رسیم
از بالای گردنه جاده به زیبایی پیداست


جاده شهرکرد به ایذه یکی از زیباترین ، پرپیچ ترین و خطرناکترین جاده های ایران است

از اینجا به بعد درختان بلوط در دامنه های زاگرس مرکزی به زیبایی خودنمایی می کند
از گردنه باجگیران به پائین سرازیر می شویم و بعد از حدود 8 کیلومتر وارد یک جاده فرعی در سمت چپ
جاده می شویم . این همان راهی است که ما را به دامنه های کوه هزار دره و یکی از انشعابات کارون می رساند



به رود خانه نزدیک می شویم و پس از عبور از یک پل به روستای جوزستان می رسیم
نکته ای که خاطر مرا آزرده ساخت این بود که یکی از دوستان همراه ما که به این منطقه آشنایی کامل
داشت اظهار می کرد که اهالی این منطقه درختان بلوط را بریده و پس از تولید ذغال می فروشند غافل از
اینکه این عمل در نهایت به ضرر آنها خواهد بود ، چرا که فرسایش ناشی از بارانهای سیل آسای این منطقه
روزی گریبانگیر آنان خواهد شد



از این محل گذر کرده و به روستای پوراز می رسیم . روستایی زیبا و آرام
چشمه ای در این روستا وجود دارد که محل با صفایی است . تصمیم می گیریم در راه برگشت ناهار را در
این محل و در کنار درختان زیبای بلوط میل کنیم



حدود 8 کیلومتر از پوراز دور می شویم و به روستای دورک می رسیم
محصول انار این روستا شهرت دارد و به هر جا می نگری درخت انار می بینی
به همین علت این روستا به نام دورک اناری مشهور شده است
نکته جالب اینکه در روستای پوراز که فقط 8 کیلومتر با اینجا فاصله داشت درخت انار کمیاب بود
و این به آن علت بود که تنوع اقلیمی و اختلاف ارتفاع بین این مناطق هر چه پیش می رفتیم بیشتر می شد
و هوا هم گرمتر می شد




از دورک اناری هم خداحافظی می کنیم و به سمت شرق ادامه مسیر می دهیم تا بعد از حدود 9 کیلومتر به
روستای دره عشق می رسیم . قبل از روستا در سمت راست جاده آبشار زیبایی قرار داشت که من تعریف
آن را شنیده بودم . ولی متا سفانه آبشار در سمت دیگر رودخانه قرار داشت و دسترسی به آن بسیار دشوار
بود . به ناچار از دور چند عکس از آبشار می گیریم .به علت بارندگی کم میزان خروجی آب از دهانه
آبشار بسیار اندک بود و این نکته از زیبایی آبشار کاسته بود ، چرا که گفته می شد این آبشار یکی از
بلندترین آبشارهای منطقه است



عکس زیر از پشت لنز دوربین دو چشمی گرفته شده است

از دره عشق هم گذر می کنیم
به روستای سررک می رسیم . حالا دیگر ارتفاعات کوه هزار دره به خوبی نمایان است
و این کوه به زیبایی خود نمایی می کند ، دامنه جنوبی آن روبروی ماست که از عظمت و بزرگی این کوه
حکایت می کند . روستای سررک نیز در سمت دیگر رودخانه قرار گرفته است و برای سعولت در رفت و
آمد اهالی روستا پل معلقی بر روی رودخانه ساخته شده است که عبور از آن تجربه جالبی بود



هنگام عبور از پل متوجه نزدیک شدن تعدادی از بچه های روستا شدم
سادگی و مظلومیت در چهره تک تک آنها موج می زد . از آنها در مورد تحصیل و اوضاع زندگیشان
سوالاتی پرسیدم که با صداقت و شوق خاصی پاسخ می دادند



عکسی به یادگار با آنها گرفتم

وقت کمی داشتیم . جلوتر نرفتیم و راه برگشت را در پیش گرفتیم
در راه برگشت بعد از گردنه باجگیران و نرسیده به ناغان به یکی از استخرهای پرورش ماهی قزل آلا سر
زدیم و چند ماهی خریدیم . در این منطقه از این گونه استخر های پرورش ماهی زیاد است



غروب شده بود و ما حدود دو ساعت رانندگی تا اصفهان در پیش رو داشتیم
کوشا کیانی
1387/01/29


[<<  <  5  6  7  8  9  10  11  [12]  13  14  15  16  17  18  19  >  >>]    [Archive]

© Pidgin Technologies Ltd. 2016

ns4008464.ip-198-27-69.net